» عنوان : اصول و مبانی بهسازی و تثبیت خاک

تعداد صفحات : ۶۰

توضیح مختصر از سایت تخصصی ژئوتکنیک:

با افزایش روز افزون جمعیت و توسعه صنایع و مشکل کمبود زمین مناسب جهت احداث سازه های مورد نیاز موجب شده است تا انسان به استفاده از زمینهای با کیفیت مهندسی پایین تر روی آورد . اما برای احداث یک سازه مناسب باید به نوعی کیفیت خاک نامناسب از لحاظ فراسنج های مهندسی ارتقاء داده شود تا در اثر نیروهای وارده عملکرد مناسبی داشته باشد . زمانی یک ساختگاه خاکی را از لحاظ مهندسی به عنوان یک محل ایده آل و مناسب نامیده می شود :

  • خاک مقاومت برشی و ظرفیت باربری خوبی داشته باشد .
  • خاک در مقابل بارهای وارده نشست های آنی و تحکیمی کمی داشته باشد .
  • دامنه تغییرات حجمی انبساطی خاک ( مثلا باربرداری یا افزایش رطوبت به خصوص در خاکهای رسی ) یا تغییرات حجمی انقباضی خاک ( مثلا در اثر رطوبت ) در حد معقولی باشد که کاربری سازه را مختل ننماید .
  • ساختگاه مورد نظر از لحاظ اجرایی مشکلات خاصی نداشته باشد برای مثال اگر سطح آب زیر زمینی خیلی بالا باشد علاوه بر تاثیر منفی آب بر ظرفیت باربری مشکلات اجرایی اضافه ای مانند در نظر گرفتن سیستم آبکشی یا آب بندی را تحمیل خواهد نمود .

با توجه به شکل فوق در صورت جوابگو نبودن شالوده سطحی برای شرایط پروژه ، قبل از تصمیم گیری در مورد استفاده از شالوده های عمیق ، می بایست روشهای مناسب برای بهسازی خاک سست بررسی شوند تا مزایا و معایب هر یک از نظر کارایی ، مشکلات اجرایی و هزینه با شالوده عمیق مقایسه شده و در نهایت نسبت به انتخاب گزینه برتر اقدام نمود .

اهداف بهسازی خاک از نظر هاوسمن در سال ۱۹۹۰ :

  • افزایش ظرفیت باربری خاک
  • کاهش نشست پذیری خاک
  • کاهش تخلخل و افزایش چگالی خاک
  • یکنواخت سازی ویژگیهای تغییر شکل پذیری مصالح

کنترل زمین محل پروژه از نظر اصلاح خاک :

در کل زیر ارزیابی های مورد نیاز برای خاک محل پروژه ارائه شده است . از روی این برآوردها می توان به نیاز یا عدم نیاز اصلاح خاک محل پروژه پی برد .

بشر از زمان های دور با زمین های ضعیف در حال نبرد بوده است. بیشتر مواقع در برخورد با زمین های نامناسب  ۵ راه حل یا استراتژی عمده وجود دارد این راه حل ها عبارتند از:

  • جانشین سازی خاک ضعیف با خاک مناسب تر
  •  تقویت خاک و زمین نامناسب توسط شمع ها و پی های عمیق
  • طراحی مجدد سازه با توجه به محدودیت های خاک
  • تغییر دادن شرایط طبیعی خاک های ضعیف برای بدست آوردن ملزومات پروژه (بهسازی)
  • تغییر محل پروژه

هم اکنون روش های مختلف بهسازی خاک، جهت افزایش و بهبود خصوصیات ژئوتکنیکی خاک، بطور گسترده ای مورد استفاده مهندسین عمران می باشد. استفاده از این روش ها علاوه بر بهبود خصوصیات ژئوتکنیکی خاک، باعث کوتاه شدن زمان اجرا و افزایش طول عمر بهره برداری می گردد.

افزایش هزینه ی ساخت راه، سد، راه آهن و فرودگاه و به طور کلی سازه های خاکی با توجه به محدود بودن بودجه و سرعت اجرای کار سبب می گردد تا مهندسان برای جلوگیری از جابه جایی زیاد احجام از مصالح محلی، حداکثر استفاده را نمایند. تغییر عملکرد خاک به منظور اصلاح کاربرد مهندسی خاک آن، به معنی اعم، تثبیت خاک نامیده می شود. تثبیت خاک به عنوان روش نتیجه بخش در افزایش توان باربری و کنترل خواص خمیری بسیاری از خاک ها مورد استفاده قرار می گیرد. هدف عمده از تثبیت این است که لایه تثبیت شده بتواند بدون ایجاد تغییر شکل های زیاد، بارهای وارده را تحمل نماید.

انتخاب روش تثبیت خاک و ماده تثبیت کننده به صورت طبقه بندی شده امر مشکلی است، مهندسین ژئوتکنیک می باید با توجه به کلیه ی مسائل فنی، اقتصادی،  نیروی انسانی و ماشین آلات، تجربه ی شخصی و نتایج آزمایشات، روش بهینه را انتخاب کنند. انتخاب نوع ماده به عواملی چون    دانه بندی، شاخص خمیری، توجیه اقتصادی و وجود ماده بستگی دارد.

به طور کلی اهم روش های اصلاح یا تثبیت خاک به صورت فهرست به شرح زیر است:

  •  تثبیت مکانیکی
  • تثبیت الکتریکی
  • تثبیت حرارتی
  • تثبیت شیمیایی

اصلاح خاک در کلیه ی موارد مهندسی خاک و به خصوص در شرایط ضعیف بودن خاک مطرح است. صرف نظر از مسائل مربوط به مکانیک خاک و کاربرد آن در پی سازی و غیره … یکی از معمول ترین کاربرد آن در تقویت راه سازی و باند فرودگاه است. بنابراین مسأله ی مورد توجه برای مهندس طراح این است که به چه ترتیب خاک نامناسب را برای کاربرد مورد نظر اصلاح نمایند.

» دانلود با لینک مستقیم

مطلب مرتبط
نظرات

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

آمار

  • 0
  • 19
  • 263
  • 1,394
  • 11,978