عنوان : اصول و ضوابط طراحی نیلینگ براساس استاندارد FHWA

تهیه کننده : مهندس مصطفی عابدی

مبانی مختصر در مورد طراحی نیلینگ :

برای اولین بار مهندسین استرالیایی از روش نیلینگ برای پایدارسازی شیروانی‌های سنگی در تونل استفاده کردند. آن‌ها در اوایل دهه‌ی ۱۹۶۰ برای پایدارسازی جداره‌های تونل، شبکه‌ای از سوراخ‌ها را در طاق و دیوارهای سنگی تونل حفاری کرده، در داخل آن میلگردهای فولادی قرار داده و قسمت انتهایی آن را با شبکه‌ی مش‌بندی در محیط تونل گیردار کردند. سپس با دوغاب‌ریزی در سوراخ‌های حفر شده و بتن‌پاشی به جداره‌ی تونل، موفق به پایداری ایمن جداره‌های داخلی تونل شدند. این روش بعدها توسط مهندسین آلمانی و فرانسوی برای پایدارسازی در شیروانی‌های خاکی مورد استفاده قرار گرفت. به عبارت دیگر مهندسین آلمانی و فرانسوی، روش استرالیایی نیلینگ در سنگ را برای شیب‌ها و دیوارهای خاکی به کار بستند. آن‌ها استفاده از تکنولوژی نیلینگ در تونل را به پایدار نمودن شیب‌ها و دیوارهای خاکی گودبرداری شده و کوله‌ی پل‌ها تعمیم دادند.

اجرای گودهای عمیق در پروژه های مختلف ، به خصوص پروژه های داخل شهر نیاز به شرایط خاص دارد. یکی از مشکلات رایج در اجرای پروژه های شهری بحث اشغال فضا و معارضین و ترافیک ناشی از اجرای عملیات عمرانی در محل پروژه می باشد. به کمک روش نیلینگ می توان فضای کمتری اشغال کرد و در نتیجه  مشکلات ترافیک و به تبع آن مشکلات ناشی از معارضین به حداقل می رسد. علاوه بر این موضوع در مهاربندی به روش نیلینگ یا میخ­کوبی عملیات حفاری و پایدار سازی به صورت همزمان پیش می­رود و موجب افزایش سرعت در پیشرفت پروژه می گردد. همچنین در روش نیلینگ امکان تقویت طرح در حین اجرا فراهم است و می توان اقدامات لازم برای افزایش پایداری را بر اساس نظر مشاور اجرا نمود.

فضایی عملیاتی ای که پس از پایدارسازی گود به روش نیلینگ در اختیار پیمانکار قرار میگیرد، بیشتر از روش های دیگر پایدارسازی می باشد که باعث افزایش عملکرد در فضای پروژه خواهد شد و در نتیجه منجر به پیشرفت سریع پروژه می گردد.

تعداد صفحات : ۴۸

دانلود با لینک مستقیم

مطلب مرتبط
نظرات

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

آمار

  • 0
  • 4
  • 274
  • 1,358
  • 12,061